به منظور بررسی آلودگی به ویروس لکوز گاوی در گاوهای اهواز 600 راس گاو نمونه خون برای تهیه سرم اخذ گردید. سرم ها تا زمان آزمایش در درجه حرارت 20- درجه سانتیگراد نگهداری شدند. برای جستجوی پادتن علیه ویروس لکوز گاو از روش آگار ژل ایمونودیفوزیون (AGID) و از کیت تجاری ساخت شرکت Bioveta حاوی پادتن گلیکوپروتیین (gp51) استفاده شد. مراحل انجام آزمایش بر مبنای دستورالعمل شرکت سازنده کیت صورت گرفت. از مجموع 600 راس گاو تنها سه نمونه (0.5 درصد) سرم واکنش مثبت نشان داده و آلوده به ویروس لکوز گاو بودند. از این سه راس دو راس از گاوهای دورگ و یک راس از گاوهای بومی متعلق به گاوداری های سنتی بودند در حالی که در هیچیک از گاوهای هلشتاین موجود در گاوداری های صنعتی آلودگی مشاهده نشد. همه گاوهای آلوده بالای 5 سال سن داشتند و 4-2 ماه از آخرین زایش آنها تا زمان نمونه گیری می گذشت. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که در مقایسه با مطالعات مشابه صورت گرفته در سایر نقاط ایران لکوز گاوی در گاوهای اهواز از شیوع کمتری برخوردار است.

هدف: مقایسه پادگن های عقده های لمفاوی توموری مبتلا به لکوز گاوی با کشت سلولی FLK آلوده به ویروس با روش ایمنوبلاتینگ.طرح: مطالعه مشاهده ای.نمونه ها: تعداد 19 عقده لمفاوی مبتلا به لکوز و دو نمونه عقده لمفاوی گاوهای سالم.روش: آزمون الکتروفورزSDS-PAGE  و وسترن بلات بر روی عصاره تمامی عقده های لمفاوی مبتلا و سالم و عصاره کشت سلول FLK آلوده به ویروس صورت گرفت.نتایج: الگوی الکتروفورتیک با آزمون SDS-PAGE در تمامی نمونه های مبتلا به نمونه عقده لمفاوی سالم مقایسه شدند و تفاوت قابل ملاحظه ای مشاهده نگردید. باندهای 54، 52، 47، 46، 44، 43، 39 و 36 کیلو دالتون تنها در عقده های لمفاوی مبتلا مشاهده شد. باندهای 72 و 57 کیلو دالتون در همه نمونه های عقده لمفاوی سالم و مبتلا و همچنین نمونه یاخته های آلوده به ویروس لکوزگاوی (FLK-BLV) مشاهده شد. پروتئین 48 کیلو دالتون تنها در یک پروفایل و مشابه با پروتئینی ایمونوژنیک در عصاره کشت سلول FLK-BLV بود.نتیجه گیری: نتایج این تحقیق حداقل حضور هشت پروتئین ایمنوژنیک مختلف را در عقده های لمفاوی مبتلا به لکوز به اثبات می رساند. پروتئین ایمونوژنیک با وزن 48 کیلو دالتون در یک نمونه عقده لمفاوی مبتلا و نمونه FLK-BLV می تواند پادگنی ویروسی باشد که در شرایط خاص نمود می یابد. در مجموع از بررسی کل نمونه ها سه پروفایل متمایز در بین تومورهای لمفاوی مشخص گردید.

ویروس لوسمی گاوی (BLV) یک رتروویروس است که باعث لکوز انزوتیک گاوی می شود. روش متداول برای شناسایی وجود عفونت با BLV غربالگری آنتی بادی ها است. آگار ژل ایمونودیفیوژن و الیزا به طور گسترده ای برای شناسایی آنتی بادی های ضد BLV استفاده می شود. تکثیر و شناسایی DNA پروویروس لکوز گاو به وسیله واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR) روش توانمندی است که قادر به تشخیص مستقیم عفونت می باشد. با این حال، استفاده گسترده از این روش به منظور تشخیص آزمایشگاهی بیماری محدودیت هایی داشته و نیاز به مطالعات بیشتری دارد. هدف از این مطالعه مقایسه نتایج آزمون واکنش زنجیره ای پلی مراز و یک الیزای تجاری در شناسایی پروویروس لکوز گاو و آنتی بادی های ضد این ویروس در خون گاو های شیری بود. بدین منظور حساسیت و ویژگی نسبی واکنش زنجیره ای پلی مراز در مقایسه با یک الیزای تجاری مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه های خونی از 173 رأس گاو شیری از گاوداری های اطراف تبریز تهیه شد و توسط یک الیزای تجاری به منظور تشخیص آنتی بادی ضد لکوز ویروس گاو و نیز توسط واکنش زنجیره ای پلی مراز مورد ارزیابی قرار گرفتند. حساسیت و ویژگی نسبی آزمون واکنش زنجیره ای پلی مراز در مقایسه با الیزای تجاری به ترتیب 100% و 98.6% محاسبه شد. فراوانی حضور بخش هدف از ژن gag در واکنش زنجیره ای پلی مراز 13.3% و فراوانی پاسخ سرمی مثبت با الیزای تجاری 12.1% به دست آمد. نتایج حاکی از آن است که امکان استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مراز در تشخیص آزمایشگاهی بیماری وجود دارد.

ویروس لکوز پرندگان یک ویروس سرطانزای مسری است که می تواند گونه های مختلف پرندگان را آلوده کند. این ویروس از نظر اقتصادی در صنعت طیور حایز اهمیت بالایی است. هدف از این مطالعه شناسایی مولکولی سویه های در گردش ویروس لکوز در مزارع پرورش اردک در استان مازندران بود. پرندگان تازه تلف شده کالبدگشایی شدند و نمونه هایی از بافت های توموری برای تشخیص مولکولی ویروس های تومورزای پرندگان با استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مرازی (PCR) پردازش شدند. در کالبدگشایی بزرگ شدن منتشر و گاه ندولار اندام های داخلی و خونریزی در زیرکپسول کبد و طحال مشاهده شد. هر سه گله مورد بررسی از نظر آلودگی به زیرگروه J ویروس لکوز مثبت بودند، درحالیکه تمام نمونه ها از نظر درگیری با ویروس های رتیکولواندوتلیوز و مارک منفی بودند. از آنجا که بیماری لکوز یک تهدید جدی برای صنعت طیور محسوب می شود و در حال حاضر واکسن و دارویی نیز ندارد، لذا انجام پایش های دوره ای و بررسی سویه های در حال چرخش ویروس توصیه می شود.

در این مطالعه تعداد 19 عقده لمفاوی متعلق به گاوهای مبتلا به لکوز و دو نمونه عقده لمفاوی گاو سالم با استفاده از روش وسترن بلاتینگ جهت حضور پادگن p24 بررسی شدند. در روش فوق از سرم خرگوش ایمن شده با پادگن p24 و پادتن منوکلنال ضد پادگن p24 ویروس لکوز استفاده شد. پس از به کارگیری سرم خرگوشی در آزمون وسترن بلاتینگ در بین تمامی نمونه های عقده لمفاوی مبتلا به لکوز، باند های 45، 50‚ 54، 58 و کمتر از 19 کیلودالتن ردیابی گردیدند و در استفاده از پادتن منوکلنال باند های 30‚ 32‚ 39، 45، 50، 53 کیلو دالتون مشخص گشتند. نتایج این تحقیق نشان دهنده تنوع پادگنی موجود یا به عبارتی تنوع پروتئین های واجد اپی توپ های p24 در نمونه های ویروسی مورد مطالعه است. چنین به نظر می رسد که پروتئین های ساختاری ویروس BLV که حامل اپی توپ های p24 هستند از تنوع فنوتیپی قابل توجهی برخوردارند.

لکوز آنزئوتیک گاوی، بیماری است که انتشار جهانی دارد و با ایجاد اختلال در تکثیر سلول های لنفاوی، می تواند موجب لنفوسیتوز پایدار، لنفومای بدخیم یا لوسمی شود. این بیماری بوسیله ویروسی از خانواده رتروویریده در جنس دلتارتروویروس ایجاد می شود. بدلیل عدم وجود واکسن و یا درمان مناسب، عفونت های ناشی از این ویروس باعث خسارات اقتصادی قابل توجه و صرف هزینه های هنگفت برای انجام برنامه های کنترل و ریشه کنی می شود. اساس کنترل این بیماری بر مبنای شناسایی حیوانات آلوده با روش های سرولوژی و حذف آن ها است. با توجه به احتمال انتقال این ویروس به گاومیش، این مطالعه با هدف بررسی میزان شیوع سرمی آلودگی با BLV در گاومیش های ارجاعی به کشتارگاه اهواز انجام شد. به این منظور تعدا 529 راس گاومیش شامل 261 راس گاومیش ماده و 268 راس گاومیش نر خونگیری شده و با روش الیزا موردآزمایش قرارگرفتند. براساس نتایج بدست آمده تنها دریک راس (0.18 درصد) از حیوانات مورد آزمایش (یک گاومیش ماده 8 ساله) آنتی بادی ضد BLV نشان داده شد. نتایج این مطالعه با نتایج حاصل از برخی محققین دیگر که میزان شیوع آلودگی با BLV در گاومیش را بسیار اندک گزارش کرده اند همخوانی دارد.

ویروس لوسمی گاو (BLV) یک رتروویروس سرطان زاست که معمولا گاو را آلوده نموده و در 1 تا 5 درصد مبتلایان، لکوز لنفوسیت های B ایجاد می نماید. سلول های آلوده به BLV در خون، ترشحات و همچنین فرآورده های گوشتی و لبنی که به بازار عرضه می شوند وجود دارد. هدف این مطالعه تعیین میزان آلودگی به ویروس لوسمی گاو و ارتباط بین آلودگی به این ویروس با عوامل مختلف شامل: سن، اندازه گله، استفاده از سرسوزن مشترک و حضور دامپزشک ناظر در سال 1381 در منطقه شهرکرد بود. همچنین یک مطالعه اولیه ای نیز برای تعیین آلودگی انسان با BLV صورت گرفت.در این مطالعه نمونه های سرم 422 راس گاو از گله های شیری منطقه شهرکرد از نظر حضور آنتی بادی های ضد BLV با روش الایزا و AGID و 102 سرم انسان از نظر حضور آنتی بادی های ضد gp51 با روش AGID تست گردیدند. به ترتیب 59 (14%) و 40 (9.5%) مورد از سرم گاوها در آزمون های الایزا و AGID واکنش سرمی مثبت داشتند و مشخص گردید که بین حساسیت این دو تست اختلاف معنی داری وجود داشته و آزمون الایزا حساس تر می باشد (P=0.05). در این تحقیق مشخص شد بین میزان آلودگی در این شهرستان با استفاده از سرسوزن مشترک و اندازه گله در سطح a=0.05 ارتباط آماری معنی داری دارد. کمترین میزان آلودگی در گاوهای با سن 3-2 سال و بیشترین میزان آلودگی در گاوهای با سن 5 سال و بیشتر بود لیکن ارتباط آماری بین سن و میزان آلودگی و همچنین مشاوره دامپزشک ناظر در گله با میزان شیوع مشاهده نشد (P>0.05).آنتی بادی ضد ویروس لوسمی گاو در نمونه های سرمی اخذ شده از دامداران همان گاوداری ها یافت نشد لذا در این مطالعه ارتباطی بین لکوز گاو و انسان وجود نداشت. با این وجود، مطالعات بیشتری در این زمینه می تواند از اهمیت برخوردار باشد.

لکوز انزئوتیک گاوی(EBL) یک بیماری رتروویروسی است که بوسیله ویروس لکوز گاوی (BLV) ایجاد و عموماً در دامداری های صنعتی مشاهده می شود. این بیماری موجب کاهش توان تولید و بروز خسارت های اقتصادی قابل توجه در گله می شود. کنترل عفونت های ناشی از BLV با انجام آزمایش های سرولوژی، شناسایی و جداسازی یا حذف حیوانات سرم مثبت انجام می گردد. در این مطالعه، ژن پروتئین p24 از BLV پس از تکثیر توسط PCR، به پلاسمید بیانی پروکاریوتی pMalc2x منتقل و در سویه DH5α از اشرشیاکلی بیان شد. بیان پروتئین نوترکیب با استفاده از روش SDS-PAGE و متعاقب آن وسترن بلات (ایمونوبلات) بررسی شد. وزن مولکولی پروتئین بیان شده (63 کیلودالتون) با وزن مولکولی مورد انتظار از پروتئین فیوژن، مطابقت داشت. آنالیز وسترن بلات نشان داد که پروتئین p24 بیان شده به طور اختصاصی با یک سرم مثبت تجاری حاوی آنتی بادی ضد BLV واکنش داد. بنابراین در این مطالعه پروتئین p24 از ویروس لکوز گاوی با موفقیت توسط سازه نوترکیب p24-pMalc2x در اشرشیاکلی بیان شد.

ویروس تحت گروه J لکوز پرندگان(ALV-J)  در اواخر دهه 1980 در انگلیس در جوجه های گوشتی جدا شد. ویروسهای تحت گروه J به استثنا واریانت های حاد معمولا با دوره کمون طولانی باعث ایجاد لکوزمیلوئید در جوجه های مادر گوشتی می شوند. در این مطالعه ضمن ارزیابی پرایمرهای مختلف و بعضی از روشهای تشخیص مولکولی، وضعیت ویروس تحت گروه J لکوز پرندگان در شش آمیخته اجداد گوشتی در ایران بررسی شدند. برای این منظور از هر آمیخته گوشتی 100 نمونه خون حاوی ماده ضد انعقاد، 100 نمونه مخلوط سلولهای سفید خون و پلاسما و 100 نمونه پالپ پر بصورت کاملا تصادفی جمع آوری گردید. نمونه ها با روش مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور کاهش تعداد نمونه های مورد آزمایش در هر آمیخته، نمونه ها قبل از استخراج DNA با هم مخلوط می شدند. مطالعه مولکولی به روش PCR و nested-PCR با پرایمرهای مختلف، روی مخلوط سلولهای سفید خون و پلاسما، خون و پالپ پر انجام گرفت. در روش PCR نمونه مثبتی جدا نشد ولی در روش nested-PCR  از شش آمیخته گوشتی، پنج آمیخته به پروویروس تحت گروه J آلوده بودند. بر اساس نتایج به دست آمده در این تحقیق اکثر آمیخته های اجداد گوشتی موجود در ایران به ویروس تحت گروه J لکوز پرندگان آلوده است. همچنین مشخص شد با مخلوط کردن نمونه ها و استفاده از روش مولکولی حساس تر(nested-PCR)  انجام مطالعه فارمی ویروس تحت گروه J لکوز پرندگان تسهیل می شود.